Yetersiz

          Roma’ya vardığımda öğlenin ilk saatleriydi ve güneş tüm sıcaklığıyla üzerinde parlıyordu.”SPQR” dedim kendi kendime.Lejyonların ve imparatorların şehri.Tam o sırada Colleseum’a giden bir metroya biniyordum.Metro şehirden çok farklıydı.Kendimi Amerika’da sandım.Bol pantalonlu,şapkalarını ters takmış bir grup çocuk geçti önümden ve sprey boyalarla bir tuvale dönüştürülmüş trene bindiler,arkalarından da ben.Metro tam Colleseum’un önünden geçiyormuş.İndim.O muhteşem yapıtı görebilmek için koşar adım çıktım merdivenleri ve…işte orada…gladyatörlerin mekanı…bir zamanlar düşmanlarına korku salan askerleri görüyordum karşımda,savaşacak ülke kalmayıncaya kadar sınırlarını genişletmiş bir imparatorluğu..ancak hırs,ihtiras ve diğer kötü kavramların yol açtığı içten bir çökmeyi düşündüm.İnsanoğlu ne tuhaf,kurmak için yüzyıllarını verdiği bir yapıtı,bir imparatorluğu birkaç günde,ayda veya yılda yok edebiliyor.Yürümeye başladım.Bir Sezar heykeli gördüm.Hanedanın hangi üyesi bilmiyorum.Zaten son zamanlarda yapılan filmler  tarihle ilgili gerçekleri iyice karıştırdı.O heykelde günümüze ayak uydurmuştu.Gözler mora,ayaklar kırmızıya…Sezar gerçekten bu kadar renkli birisi miydi?İsmini yazan tabelayı silmek istemiş birisi,bu dikkatimi çekti.Geçmişin izlerini silmek isteyen birileri var demek ki.Sonra şunları söyledim içimden Sezar’a veya onun ruhuna,beni duyabiliyorsa; 

“Sen ve ben geçmişte mi yaşıyoruz?Bu insanların hayatlarına bir amaç katmak için onların önüne dünyanın en büyük imparatorluğunu ve zenginliğini sunmak yetti mi?Eğer yettiyse söyle bana ben de vereyim her şeyimi onlara.Çünkü şimdilerde değerler bütünüyle yitirilmeye yüz tutmuş.En azından savaşlar yüzlerce mil öteden bir düğmeye basılarak yapılıyor.Ölen sivillerin yüzüne bakacak kadar gaddar olanları da aştık.Kimin neden öldüğü de önemli değil.Ölsün yeter.Onur,cömertlik,ağırbaşlılık,iyimserlik,yardımseverlik,iyilik,dürüstlük,duygusallık bunlar nerede Sezar? “ İşte böyle soruyordum ona bir nevi kendime de.Çünkü bu isimler gibi ben de silinip gideceğim bir gün ve geride yaptıklarım veya yapamadıklarım kalacak.Tek isteğim bu değerleri de tozlu,sarı tarih sayfalarında görmek istemeyişim.Bu savaş bitmeli.İnsanlar birbirlerini sevmeli ve kendilerini de…