Dalgalar

Hayat dalgalarının ruhumu artık soluk alacak vakit bırakmaması olabilir mi bu melankolizmin nedeni?Son zamanlarda denizi özler oldum.O bana tüm duygusuz denizcilerin nefret ettirdiği ama içten içe sevdiğim mavi suları.En azından oradayken karaya geri döndüğümde neler yapabileceğimi veya yapmak istediğimi düşünmekten başka sadece çalışıyorum.Hayat hakkında umudumu kıran o sular,üzerinde hırçın dalgalarla savrulduğum zamanlarda bana ilerisi için umut da aşılıyormuş meğer.Ne garip.Ne yapmak istediğimi düşündüğüm zamanlarda başka bir şey düşünemiyorum,bu da bana moral veriyor...